Marka dib loo eego taariikhda aadamaha, waxaa jira hal awood oo si gaar ah uga dhigtay bini’aadamka inuu ka duwan yahay makhluuqaadka kale: awoodda su’aal weydiinta. Qofku mar walba wuxuu lahaa rabitaan uu ku fahmo sababta wax u dhacaan, inuu ka shakiyo waxa uu maqlo, iyo inuu baaro xaqiiqda ka dambaysa fikradaha la siiyo. Awooddaas ayaa ahayd mid ka mid ah sababaha ugu waaweyn ee horumarka maskaxda aadamaha.
Laakiin waqti ka dib, qaababka nolosha bulshada ayaa isbedelay. Nidaamyo waaweyn oo ka kooban warbaahin, waxbarasho, teknoolojiyad, iyo dhaqaale ayaa bilaabay inay si tartiib tartiib ah u qaabeeyaan sida dadka u fikiraan. Isbeddelkani ma ahayn mid si lama filaan ah u dhacay; wuxuu ahaa geeddi-socod dheer oo maskaxda bini’aadamka si tartiib ah ugu barayay qaab fikir gaar ah.
Qofka maanta ku nool dunida casriga ah wuxuu maalin kasta la kulmaa macluumaad aad u badan. Internet-ka, warbaahinta, iyo baraha bulshada ayaa si joogto ah u soo bandhiga fikrado, warar, iyo aragtiyo kala duwan. Laakiin maskaxda bini’aadamku ma awoodo inay si qoto dheer u baarto xog kasta oo soo gaarta. Sidaas darteed waxay u janjeertaa inay aqbasho macluumaadka si fudud loo celceliyo ama u muuqda mid caadi ah.
Habkan ayaa ah waxa loo yaqaan conditioning. Markii fikrad gaar ah si joogto ah loogu soo bandhigo qofka, maskaxdu waxay bilaabaysaa inay u aragto mid sax ah ama ugu yaraan mid aan u baahnayn su’aal. Tani ma aha khalad qofka ka yimid ee waa sida maskaxda bini’aadamku u shaqeyso marka ay la kulanto xog badan oo isku mid ah.
Dunida casriga ah waxay sidoo kale abuurtay nolol aad u degdeg badan. Shaqo, dhaqaale, warar joogto ah, iyo madadaalo aan dhammaad lahayn ayaa maskaxda ka dhiga mid mashquul ah. Markuu qofku ku jiro xaalad mashquul iyo daal maskaxeed, waxaa yaraada waqtiga uu ku istaagi karo si uu u falanqeeyo waxa uu arko ama maqlo. Sidaas ayay fikrado badan u noqdaan wax si fudud loo qaato.
Arrintani waxay sidoo kale la xiriirtaa habka bulshada u shaqeyso. Qofka badanaa wuxuu dareemaa inuu ku raaco waxa dadka kale sameynayaan. Marka fikrad ama hab nololeed uu noqdo mid bulshada dhexdeeda ku faafa, dad badan ayaa u arka mid caadi ah. Wax yar oo keliya ayaa joojiya si ay u is weydiiyaan sababta ay arrintu sidaas u tahay.
Tani macnaheedu ma aha in qof kasta si buuxda loo maamulo. Qof walba weli wuxuu leeyahay awood uu ku fekero, ku baaro, oo ku fahmo xaqiiqooyinka. Laakiin nidaamyada waaweyn ee bulshada waxay mararka qaar fududeeyaan qaab nololeed uu qofku ku qaato macluumaadka isaga oo aan si qoto dheer u baarin.
Waxaa xiiso leh in maskaxda bini’aadamku ay leedahay awood kale oo muhiim ah: awoodda ay ku beddeli karto fikirkeeda marka ay hesho faham cusub. Qofka bilaaba inuu su’aalo weydiiyo, akhriyo aragtiyo kala duwan, oo uu isku dayo inuu fahmo waxa ka dambeeya macluumaadka uu arko, wuxuu si tartiib tartiib ah u ballaariyaa hab-fikirkiisa.
Taasi waa sababta aqoonta iyo fahamka ay muhiim u yihiin. Qofka wax akhriya, wax baaraya, oo u oggolaanaya maskaxdiisa inay aragtiyo kala duwan aragto, wuxuu helaa fursad uu ku fahmo dunida si ka qoto dheer. Halkii uu si toos ah u qaadan lahaa waxa uu arko, wuxuu bilaabayaa inuu ka fiirsado macnaha iyo sababta ka dambaysa.
Ugu dambayntii, maskaxda aadanaha waa mid aad u awood badan. Waxay qaadan kartaa macluumaad badan, laakiin sidoo kale waxay leedahay awood ay ku kala saarto waxa muhiimka ah iyo waxa aan ahayn. Marka qofku bilaabo inuu si miyir leh u fiiriyo macluumaadka uu arko maalin kasta, wuxuu si tartiib tartiib ah u dhisayaa faham qoto dheer oo ku saabsan sida fikradaha iyo nidaamyadu u shaqeeyaan.
Qofka gaara heerkan fahamka ah ma noqdo mid si fudud u qaata wax kasta oo uu arko. Wuxuu noqdaa qof su’aalo weydiiya, akhriya, oo isku dayaya inuu fahmo waxa ka dambeeya muuqaalka dusha sare. Halkaas ayay ka bilaabataa tallaabada ugu horreysa ee fahamka maskaxda iyo bulshada ku hareeraysan.
