Aan wejiga ka faydno xaqiiqo qadhaadh oo dad badani ay iska indho-tiraan: Dhibaatada ugu weyn ee haysata bulshada maanta ma aha inaysan lacag helin; waa inaysan haba yaraatee maamulin isha ay lacagtaasi ka timaado. Qofka mushahar fiican qaata wuxuu dibadda ugu ekaan karaa mid nolol xasilloon ku jira. Bisha dhammaadkeeda kharashaadka wuu iska bixiyaa, noloshuna si qurux badan ayay iskaga socotaa. Laakiin gudaha, waxaa jiifa su’aal nafta gubaysa oo uu ka cararayo: Haddii hal meel oo qura ay neeftaadu ka timaado, intee in le’eg ayaad dhab ahaan u ammaan tahay?
Aan duminno dhalanteedka ah “shaqo dammaanad leh.” Haddii dakhligaagu uu ku xiran yahay hal shaqo, hal shirkad, ama hal maamule oo aadan adigu door ku lahayn, waxa aad haysato marnaba ma aha xasillooni buuxda—waa ku-tiirsanaan baqdin leh. Waa xaalad jilicsan oo u muuqata mid deggan ilaa dabaylu isbeddelayso. Hal go’aan oo xafiis kale laga gaaro, ama hal qalalaase oo suuqa ku dhaca, ayaa gebi ahaanba tirtiri kara noloshaadii aad u haysatay inay dammaanad leedahay. Halkaas ayuu qofku ka ogaadaa in waxa uu ugu yeerayay “badbaado” ay ahayd uun oggolaansho kumeelgaar ah. Nidaamkan wuxuu kugu beeraa cabsi joogto ah; waxaad ka baqaysaa inaad halis gasho, wax cusub tijaabiso, ama xitaa aragtidaada dhiibato, sababtoo ah maskaxdaada waxaa ku dhex qaylinaya hal fariin: “Ha khalkhal gelin isha ay neeftu kaaga timaado.” Cabsidaas ayaana disha koritaankaaga dhabta ah.
Qofka hal il-dhaqaale ku tiirsan wuxuu la mid yahay qof isbitaal dhex jiifa oo neeftiisu ku xiran tahay hal mashiin oo oksijiin ah, mashiinkaasna furihiisa uu gacanta ku hayo qof kale. Mar kasta oo qofkaasi xanaaqo ama go’aan gaaro, wuu kaa jari karaa neefta. Taas beddelkeeda, xorriyadda dhabta ahi ma aha inaad oksijiin badan hesho iyadoo lagugu xirayo mashiin ka sii weyn (mushahar kordhin); xorriyaddu waa inaad adigu iskaa u neefsan karto adigoon mashiin ku xirnayn. Hantida aadan adigu go’aankeeda lahayn, iyada ayaa adiga go’aan kaa gaari doonta.
Sidee looga baxaa xabsigan aan darbiyada lahayn? Xalku ma aha in fowdo la abuuro oo berrito subax shaqada laga cararo, ee waa inaad si ula kac ah ula wareegto awoodda.
- Dhis Awoodda Doorashada: Bilow inaad dhisto ilo-dhaqaale oo aadan cidna fasax uga sugeyn. Baro xirfad culus oo aad si madax-bannaan ugu adeegi karto dadka, dhis madal aad dadka xog iyo aragti ugu gudbiso, ama samee ganacsi yar oo madax-bannaan. Qofka leh doorashooyin badan ayaa leh awoodda ugu weyn.
- Lahaansho ka sarraysa Dakhli: Dadku waxay ku mashquulaan “Sideen mushahar badan u helaa?” Laakiin su’aasha saxda ahi waa “Dakhliga aan helo, intee in le’eg ayaan anigu xakameeyaa?” Dakhli yar oo aad adigu boqolkiiba boqol maamusho ayaa ka awood iyo xorriyad badan dakhli xad-dhaaf ah oo xakamayntiisa uu qof kale hayo.
- Jooji Sugitaanka “Waqtiga Saxda ah”: Weligiis ma imaanayo waqti kuugu habboon. Noloshu mar walba waxay kuu abuuri doontaa marmarsiiyo aad dib ugu dhigto qorshahaaga. Jooji is-khiyaanaynta ah “waan diyaar-garoobayaa,” adigoo dhab ahaan isla meeshii ku dheggan.
Caawa, marka aad adigoo keligaa ah la joogto naftaada, is-weydii su’aashan naxdinta leh: “Haddii isha keliya ee dhaqaalahaygu ka yimaado ay berrito iga xiranto, dhab ahaan maxaa ii haraya?” Haddii jawaabtu tahay “Waxba,” ogoow inaad saaran tahay bambo waqtiyeysan.
Runtii qadhaadhayd ee lagaa qariyay waa tan: Dakhliga aadan adigu gacanta ku hayn xakamayntiisa… marnaba ma aha xorriyad. Waa oggolaansho lagu siiyay. Oggolaanshahaasna, gacantii bixisay ayaa mar walba dib ula noqon karta. Haddii aadan dhisin awood dhaqaale oo aad adigu leedahay, waxaad weligaa ahaan doontaa maxbuus arka irdaha oo furan… balse aan weligiis ka bixi karin xarigga ku dheggan.
