Shaqadu muddo dheer waxaa loo arkayay waddada ugu muhiimsan ee lagu gaaro nolol wanaagsan. Dad badan ayaa ku koray fikrad ah in dadaal joogto ahi uu ugu dambayn keeno xasilooni iyo nasasho. Fikraddan waxaa lagu xoojiyaa waxbarashada, bulshada, iyo sheekooyinka guusha ee la wadaago.
Laakiin marka si qoto dheer loo eego nolosha dadka, waxaa soo baxaya su’aal muhiim ah: maxaa keenaya in dad badan oo si joogto ah u shaqeeya ay weli u sii ahaadaan kuwo mashquul ah, daalan, oo aan helin xorriyad ay si dhab ah u dareemaan?
Shaqada adag lafteedu ma aha dhibaato. Waa awood muhiim ah oo qofka ka caawisa inuu horumar sameeyo. Laakiin waxa muhiimka ahi waa sida shaqadaas loo adeegsado. Haddii shaqadu noqoto mid ku xiran oo keliya mushahar iyo waqti, waxay u badan tahay inay qofka ku hayso wareeg joogto ah oo aan lahayn dhammaad cad.
Qofka si joogto ah u shaqeeya wuu daalaa, taasina waa arrin dabiici ah. Marka daalkaas uu bato, awoodda uu qofku u leeyahay inuu si qoto dheer u fakaro way yaraataa. Tani waxay keeni kartaa in qofku sii wado hab nololeed uu horey u bilaabay, isaga oo aan si dhab ah u qiimeyn jihada uu ku socdo.
Shaqo badan waxay sidoo kale abuurtaa aragti ah in mashquulku yahay calaamad guul. Dad badan waxay u arkaan mashquulka mid sharaf leh, balse mararka qaar mashquulku waa dhaqdhaqaaq kaliya, ma aha horumar. Qofku wuxuu noqon karaa mid si joogto ah u shaqeynaya, balse aan u dhaqaaqin meel uu si cad u qorsheeyay.
Waxaa kale oo jirta aragti la xiriirta mustaqbalka, oo ah in dadaalka maanta uu keeni doono nasasho berri. Tani waa fikrad dhiirrigelin leh, laakiin mararka qaar nolosha dhabta ahi waxay muujisaa in mas’uuliyadaha iyo baahiyaha ay si joogto ah isu beddelaan. Sidaas darteed, nasashadii la filayay waxay dib u dhacdaa, wareegguna wuu sii socdaa.
Shaqada ku tiirsan mushahar keliya waxay sidoo kale qofka ku xirtaa hal il dakhli. Tani waxay keeni kartaa in doorashooyinka qofka ay noqdaan kuwo xaddidan, sababtoo ah dakhligaas ayaa noqda waxa ugu muhiimsan ee uu ku tiirsan yahay. Xaaladdan, qofku wuxuu doorbidi karaa xasillooni halkii uu ka qaadi lahaa khataro cusub.
Waxaa muhiim ah in la fahmo in shaqadu badanaa barato xirfado iyo nidaam, balse aysan had iyo jeer barin sida lacagtu u shaqeyso ama sida loo dhiso ilo dakhli oo kala duwan. Qofku wuxuu noqon karaa mid xirfad sare leh, laakiin weli ku jira wareeg ku xiran waqtigiisa.
Marka aragtidu is beddesho, su’aashu ma noqoto “sidee baan u shaqeeyaa si ka adag?” balse waxay noqotaa “maxaan dhisayaa anigoo shaqeynaya?” Farqigan yar ayaa muhiim ah. Shaqadu waxay noqon kartaa qalab, halka dhisiddu ay noqoto jihada.
Qofka wax dhisaya wuxuu shaqadiisa u arkaa tallaabo ka mid ah qorshe weyn. Wuxuu diiradda saaraa xirfado, nidaamyo, ama ilo dakhli oo mustaqbalka sii shaqeyn kara, xitaa marka uusan si toos ah u shaqeynayn. Tani waa halka ay ka bilaabato kala duwanaanshaha u dhexeeya shaqo iyo xorriyad.
Shaqo badan waxay ku baraysaa dulqaad, taas oo ah arrin muhiim ah. Laakiin dulqaadka keliya kuma filna haddii uusan la socon jihayn cad. Dulqaad aan lahayn jihayn wuxuu noqon karaa dadaal joogto ah oo aan keeni natiijo la qorsheeyay.
Sidaas darteed, arrintu ma aha in la joojiyo shaqada, balse waa in la fahmo doorka ay ku leedahay nolosha. Shaqadu waa qalab, laakiin ma aha ujeeddada ugu dambeysa. Marka qofku arko farqigaas, wuxuu bilaabayaa inuu si miyir leh u maamulo waqtigiisa, tamartiisa, iyo doorashooyinkiisa.
Ugu dambayn, xorriyaddu ma aha kaliya lacag badan, balse waa awoodda aad u leedahay inaad doorato sida aad u shaqeyso, waxa aad u shaqeyneyso, iyo goorta aad shaqeyneyso. Shaqada adag waxay kaa caawin kartaa inaad gaarto halkaas, laakiin kaliya haddii ay ku xiran tahay faham iyo jihayn cad.
Su’aasha ugu muhiimsan ayaa noqoneysa: dadaalka aad gelinayso, xaggee buu kuu wataa?
